Suiker
 
(Advertentie)

Stap 1

 

Vanaf eind september barsten de

suikerbieten haast van het zoete

sap. Vanaf dan tot eind december worden

ze geoogst. Dat gebeurt volledig

machinaal. De bieten worden daarbij

mechanisch gekopt. De bladeren en de

bietenkoppen dienen als veevoeder.

 

Stap 2

 

Eens de bieten gerooid zijn, worden

ze met grote vrachtwagens

naar de suikerfabriek overgebracht.

 

Stap 3

 

Aan de bieten kleeft nog slijk. Dit

moet men eerst verwijderen. Een

speciale transportband die de aarde van

de bieten schudt, vervoert ze naar de wasplaats.

Daar spuit men met water onder

hoge druk de laatste restjes aarde van de

biet.

 

Stap 4

 

De gereinigde bieten komen

terecht in een snijmolen. De bieten

worden er in kleine stukjes (=de snijdsels)

geraspt.

 

Stap 5

 

Die snijdsels komen nu terecht in

een grote, cilindervormige trommel:

de diffusor. In de diffusor stroomt

warm water. De suiker verlaat de snijdsels

en komt in het water terecht. We

noemen het nu diffusiesap. Wat overblijft

van de snijdsels is de pulp.

 

Stap 6

 

Het diffusiesap bevat nog veel

onzuiverheden. Met behulp van

kalk, koolzuur en filters worden die verwijderd.

Het diffusiesap is nu doorzichtig

geworden. In de suikerfabrieken noemt

men het nu stroop. Wat in de filters

achterblijft noemt men schuimaarde.

 

Stap 7

 

De stroop bevat nog veel water.

Door ze verschillende malen aan

de kook te brengen houdt men uiteindelijk

dik sap over.

 

Stap 8

 

Het koken verwijdert niet alleen

het overtollige water, maar er

gebeurt nog iets wonderlijks. In de suikerstroop

verschijnen korrels: de suikerkristallen.

 

Stap 9

 

Om die suikerkristallen te scheiden

van de rest van de stroop doet men

ze in een ketel die heel snel ronddraait.

Zo’n beetje als mama’s wasmachine

wanneer ze de was droogzwiert. In de

centrifuge wordt de stroop weggeslingerd,

maar de suiker blijft in de ketel. Zo

verkrijgen we kristalsuiker. Er blijft nu

nog een minderwaardige, zoete siroop

over: melasse.

 

Stap 10

 

De kristalsuiker gaat nog even in

de droogtrommel vooraleer ze in

grote silo’s wordt opgeslagen. Dat is

nodig, want de suikerfabriek werkt

slechts gedurende enkele maanden per

jaar. Suikerbieten zijn er immers niet het

hele jaar door. Vanuit die silo’s kan men

dan het hele jaar door suiker leveren.

 

Stap 11

 

Suiker uit de silo’s kan nu in allerlei

soorten verpakkingen gestopt

worden.

 

Stap 12

 

In de loop van het productieproces

merkten we dat hier en daar nog

resten van de suikerbiet opdoken: pulp,

schuimaarde en melasse. Die producten

gaan niet verloren. De meeste komen

opnieuw op het landbouwbedrijf terecht.

Pulp en melasse zijn prima veevoeder,

schuimaarde kan dan weer als meststof

gebruikt worden. Zelfs het slijk dat van

de bieten verwijderd wordt, brengt men

opnieuw naar de akkers.

(Advertentie)
(Advertentie)
(Advertentie)